 Historia Gminy Wierzchowo |
|
Początki gminy Wierzchowo datuje się na około VIII w n.e., kiedy to pojawiły się pierwsze ślady osadnictwa na obszarach należących obecnie do granic administracyjnych gminy. Na dobre sieć osadnicza zaczęła kształtować się dopiero na przełomie XIII i XIV wieku, gdy tereny te wchodziły w skład Krainy Kołobrzeskiej i Księstwa Pomorskiego, podlegających lennu polskiemu. Z tego okresu pochodzą miejscowości Wierzchowo, Osiek Drawski i Żabinek. W wieku XIV zaczęło rozwijać się osadnictwo niemieckie, na okres ten datuje się powstanie m.in. miejscowość Świerczyna i Borujsko (obecnie Żeńsko). Po zajęciu terenów w okolicy Drawska Pom. przez Branderburczyków w 1284 r. obszar gminy wszedł w skład Nowej Marchii, jednej z prowincji Branerburgi i tak pozostało aż do końca wieku XIX. W 1600 r. Elektor Brandenburski utworzył w Będlinie Elektorski Urząd Starosty na Pomorze a w 1634 r. Starostą w tym urzędzie mianował Clemensa von Humbolta. Klęski i wojny na terenie gminy, w latach 1725-1727 epidemia tyfusa, w 1728 r. katastrofalna zima, a na poczatku XIX w. wojny napoleońskie nie sprzyjały rozwojowi pomorskich wsi. Dopiero II poł. XIX w. przyniosła korzystne zmiany gospodarcze i zakończyła nieprzerwany ciąg zniszczeń. W 1880 r. wybudowano drogę bitą ze Złocieńca do Mirosławca i Kalisza Pomorskiego przez Osiek Drawski, Wierzchowo, Żabinek. W roku 1900 oddano do użytku linię kolejową Złocieniec – Osiek Drawski – Wierzchowo – Mirosławiec - Kalisz Pomorski-Choszczno oraz linię tzw. małej kolei Wierzchowo-Wałcz. Na terenach gminy , ze znanych rodów zamieszkiwała rodzina Wedlów, Borków a w okresie późniejszym rodzina Boninów, w której posiadaniu znajdowała się wieś Osiek Drawski. |
